تمام ناتمام من طی ماه های گذشته مذبوح خود سانسوری مفرطی بوده است که به ناچار انجام می دادم . ترس از قضاوت کردن و رمیدن از احتمال گفتن حرفهایی که تمامش متعلق به من نبود ...اما حالا دیگر این " تو که گریه می کنی" خود من است بی هیچ مضافی و راستش را بخواهی انگار دیگر کسی نمانده است که حرفی را از تعلق تام و تمام من ...

ـ می خواستم از عبارتی آغاز کنم که ...

پیش از آنکه بنویسم لو رفت ...

من از پاهایت فرو ریختم

به مسلخ خود ...